නියුරෝසික ආත්මයෙහි ප්රාථමික ස්වභාවය ධනවාදය පිළිබඳ විශ්ලේෂණයට වැදගත් වෙයි. ටොඩ් මැගෝවන් (Todd McGowan) ඔහුගේ ”ධනවාදය සහ ආශාව” කෘතියෙහි නියුරෝසික ආත්මීය ව්යුහය පාදක කරගනිමින් ධනවාදය මනෝවිශ්ලේෂණය කිරීම පිළිබඳ ප්රවාදයක් ඉදිරිපත් කරයි. එය ධනවාදය පිළිබඳ අර්ථකථනවේදයෙන් (Hermeneutics) ඉවත්ව එහි ලුබ්ධිමය පැත්ත (libidinal aspect) එනම් ධනවාදයේ අසම්පූර්ණභාවය එහිම වූ ව්යුහාත්මක කොන්දේසියක් ලෙස ගනී.
ලාංකීය දේශපාලනය තුළ ධනවාදය පිළිබඳ විචාරය එහි ආර්ථික ව්යුහය හා සමාජයේ බලපෑම මත පමණක් පරායත්ත වන බැවින් එම විචාරයන් අර්ථකථනවේදයෙන් ඔබ්බට ගමන් කරන්නේ නැත. මනෝවිශ්ලේෂණයේදී එම සියලු විචාරයන් ද්විතීයික වන අතර එහිදී අප පළමුව විමසා බැලිය යුත්තේ අර්ථකථනවේදයේදී සහ මනෝ විශ්ලේෂණයේදී (පසමිතුරුතාවයක් ලෙස) “අර්ථකථනයකිරීමක්” (Interpretation) යනුවෙන් අදහස් වන්නේ කුමක්ද යන්නයි.
මෙම ප්රවේශයන් දෙක එකිනෙකට පෑස්සිය නොහැකි පසමිතුරුතාවයන් බව අප මුලින්ම හඳුනාගත්තේ දීප්ති සහෝදරයාගේ ඉගැන්වීම් තුළිනි. දීප්ති විසින් ‘ව්යුහය මගින් ගොඩනැංවීම’ (Construction) යන්න අදහස් වන බව ආරම්භයේදී අපට ඉගැන්වීය. ජාක්ස් ලැකාන්ගේ මුල් කාලීන ඉගැන්වීම් තුළ ඔහු ව්යුහය හැඟවුම්කාරකයේ ප්රකාශමානවීමක් ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. එනම් ආත්මය යනු හැඟවුම්කාරකයේ ප්රතිඵලයකි. වෙනත් ආකාරයකට ගතහොත් ලැකාන් පවසන්නේ ආත්මය එක් හැඟුම්කාරකයක් වෙනුවට වෙනත් හැඟුම්කාරකයකින් නියෝජනය වන්නක් බවයි බවයි (S1 – S2). ව්යුහය පිළිබඳ මෙම අදහසට පාදක වූයේ 1950 මැද භාගයේ දී ලැකාන් න්යාය ගත කළ There is an Other of the Other නම් ප්රවාදයයි. ඊට අනුව අනෙකාගේ ආශාව නම් කරන හැඟවුම්කාරකය; හැඟවුම්කාරක දාමයක් ලෙස එහි සංකේතිය ස්ථායිබව (Consistency) තහවුරු කරන අත්යන්ත හැඟවුම්කාරකයක පැවැත්ම එමගින් මූර්තිමත් කරයි. අප එය පියාගේ නාමකරණය ලෙස හඳුන්වමු. (Name-of-the-Father ; Signifier that would definitely pin-point the desire of the Other)
Image 1
පියාගේ නාමකරණය සංකේතීය භූමිකාවක් ලෙස; මවගේ ආශාව නම් කිරීම, එහි ක්රියාකාරීත්වය තවදුරටත් පැවතිය ද ලැකාන්ගේ පසු කාලීන ඉගැන්වීම්වලට අනුව පියාගේ නාමකරණය ව්යුහාත්මකව ද්විතීක හා ආපතික වෙයි. එනම් හැඟවුම්කාරක දාමයක පිළිවෙල සහතික කරන මාස්ටර් හැඟවුම්කාරකයේ නො පැවැත්ම මින් අදහස් කරයි. මේ අනුව ලැකාන්ගේ ඉගැන්වීම් There is an Other of the Other නම් ප්රවාදයේ සිට There is no Other of the Other නම් දක්වා මාරු වෙයි. මේ හේතුවෙන් සංකේතීය ව්යුහය තවදුරටත් ලෙවි ස්ට්රව්ස් පවසන ලෙස සියලු අංග එකිනෙකට මැහී ඇති සංවිධිත සමස්තයක් නොව, එය වටහාගත යුත්තේ අසම්පූර්ණභාවයක් සහිත එනම් ව්යුහය අභ්යන්තරික පැල්මක් (Real hole) සහිත යමක් බවයි. වෙනත් ආකාරයකට කිවහොත් හැඟවුම්කාරක දාමයක අතුරුදහන් වූ හැඟවුම්කාරකයක් පවතින බව ඉන් නිරූපණය වේ. ගොඩනැංවීම ලෙස අප වටහා ගත යුත්තේ හැඟුම්කාරක දාමයේ මෙම පරතරය (gap) මගින් ව්යුහය ගොඩනංවනවා යන හඳුනා ගැනීමයි. තවත් ලෙසකින් සංකේතනයේ අසම්පූර්ණ භාවය නැතිනම් එහි සීමාව (symbolic limit) මෙහිදී ලකුණු කළ හැකිය. ලැකාන් ආත්මීයත්වය සම්බන්ධ සිය ව්යුහාත්මක ප්රවේශය මේ හරහා නව තලයකට රැගෙන යයි.
Image 2







