Is there still an aesthetic illusion? And if not, a path to an “aesthetic” illusion, the radical illusion of secret, seduction and magic? Is there still, on the edges of hypervisibility, of virtuality, room for an image?
–Jean Baudrillard, The Conspiracy of Art, 2005.
දර්ශන ඉතිහාසය තුල Simulacrum යන්න ප්ලේටෝගේ තරම් ඈත අතීතයක සිට සාකච්ඡාවට භාජනය වී ඇති අතර එය නූතන සමාජය කියවා ගැනීමට යොදා ගත්තේ ප්රංශ දාර්ශනික යෙක් වූ ජීන් බෝද්රිලා ය (Jean Baudrillard). අසූව දශකයේ ඔහු මෙම අදහස Simulacra and simulacrum නැමති පොත තුලින් ඉදිරිපත් කරන ලදි.
ඔහු ඉදිරිපත් කරන ලද අදහසේ සාරාංශය මෙලෙස ප්රකාශ කල හැකිය .
ඔහු කියන්නේ ‘නූතන සමාජය’ යනු සිමියුලේක්රමයක් බවය. [society is fictional] එනම් මුල් පිටපත සම්පූර්නයෙන්ම අහිමි වී ඇති බවයි.
The simulacrum is never that which conceal the truth – it is the truth which conceal that there is none. The simulacrum is the truth .
ඔහු පවසන්නේ සමාජය වේශනිරූපනය (simulation ) වන බවත් එහි අවදි හතරක් පවතින බවය.
1.සමාජයේ පවතින යමක් කිසියම් ආකාරයකට නියෝජනය වන අවස්තා.[representation- Sama Samaja Party – The Lanka Sama Samaja Party was the first modern political party in Ceylon]
2. යමක් පවතින ආකාරයට වඩා වෙනස් ආකාරයකට වේශනිරූපනය වීම.[fake- Kumar Gumarathnam as a Revolutionary Leader]]
3. යමක් නියෝජනය හෝ වේශ නිරූපනය නොවීම.[lost of reality- jvp as a Marxist part]]
4. යමක් වෙනුවට එයට කිසිසේත්ම අයත් නොවන දෙයක් බවට වේශනිරූපනය කිරීම හෙවත් සිමියුලේක්රමය.[hyper-real- Hiru Gossip about Anura or Delith As a Political leader.]
ඔහුට අනුව අප ජීවත් වන ‘පශ්චාත් – නූතන සමාජය’ යනු සිමියුලේක්රමය වූ නැතහොත් මුල් පිටපත අහිමිවූ ස්මාජයක් බවයි. මීට පෙර සමාජ වල සමාජ යථාර්තය සංකේත ලෝකය තුලින් පිලිබිඹු වූ අතර එම සමාජ යථාර්ථය සහ සකේත යථාර්ථය අතර තාර්කික සහ සබුද්දික සම්බන්ධයක් ගොඩනගා ගත හැකි විය.
නමුත් මෙම නව සමාජ තත්වය තුල ගොඩනැගී ඇති සංකේත සමාජ යථාර්ථය (symbolic social reality) සහ සැබෑ සමාජ යථාර්ථය අතර කිසිදු සම්බන්යක් නැත, එනම් සමාජ යථාර්ථය නැමැති මුල් පිටපත සම්පූර්නයෙන්ම අහිමි වී ගොස් ඇත.
එවිට අප ගනුදෙනු කරන සංකේත සමාජය විසින් පරිකල්පනීය මායාමය සමාජ යථාර්ථයක් (Imaginary hallucination) ගොඩ නගයි. සිමියුලේක්රමය නැතහොත් පරිකල්පනිය මායාමය සමාජ යථාර්ථය සැබෑවටම පවතින සමාජ යථාර්ථය සමග කිසිදු සම්බන්ධයක් නැත.
මෙය තේරුම් ගැනීම සදහා මනංකල්පිත උදාහරනයක් ගනිමු.
කිසියම් කාන්තාර ප්රදේශයක අභිමානවත් ප්රභල රාජධානියක් පැවතුනා යැයි සිතමු. මෙහි පාලකයාට අවශ්ය වුනා මෙම රාජධානිය කිසිදු අඩුවක් නැතිව සිතියම් ගත කිරීමට. එවිට මෙම සිතියම මගින් යථාර්ථය තුල පවතින රාජධානිය නියෝජනයවේ.
පසුව මෙම රාජධානිය බිද වැටීමට පටන් ගන්නා අතර සිතියම පමනක් වෙනස් නොවී පවතියි. එවිට සිතියම මගින් නියෝජනය වන්නේ සැබෑවට පවතින රාජධානිය නොව නොපවතින රාජධානියකි.
මෙම රාජධානිය තව දුරටත් විනාශ වී ඉතාම නටබුන් කිහිපයක් පමණක් ඉතිරි වන අතර අර සිතියමද විනාශ වී ගොස් එහි කුඩා කොටසක් පමණක් ඉතිරි වේ. එවිට මෙම නටබුන් වූ රාජධානිය සහ සිතියම මුල් යථාර්ථය කිසිසේත්ම නියෝජනය කරන්නේ නැත.
මින් පසුව මෙම රාජධානිය කිසියම් සංකේත යථාර්ථය කින් නියෝජනය කරන්නේ නම් එය කිසිදු ආකාරයල්ට කලින් පැවති රාජධානියට සම්බන්දයක් නොදක්වන අතර එය ගොඩ නගන්න්නේ වෙනමම සංකේත යථාර්ථයක් නැතහොත් අධි යථාර්ථයකි. එම සිතියමෙහි ඇති සියල්ල මැකී ගොස් එම කඩදාසිය මත රාජධානිය නියෝජනය කිරීමට නව සිතියමක් අදින්නේ නම් එය මුල් සිතියමට කිසිදු සම්බන්දයක් නොදක්වන අධි යථාර්ථයක් පමනක් වේ.
~~~බෝද්රිලා ගේ මෙම නව අදහස හරහා ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලනය සහ වාමාංශිකයා යන්න කියවා ගැනීමට බලමු .









